Thousandapologies

Het is al iets meer dan een week sinds we terug zijn. Na 19 uur reizen kwamen we vorige week vrijdagmorgen vroeg aan op het vliegveld in Düsseldorf, waar Tally’s vrouw en mijn vader ons al stonden op te wachten. Dat Tally’s vrouw aanwezig was, was een grote verrassing voor Tally, niet zozeer voor mij, daar ik ook in het complot zat . De reis was ‘s morgensvroeg 8.30 uur al in Buffalo begonnen, toen we afscheid moesten nemen van Tim en Rissa, die we nu weer voor een tijdje zullen moeten missen. De dag ervoor hadden we al een afscheidsdinertje gehad in The Anchor Bar in Buffalo, die bekend staat voor zijn Buffalo Wings, heerlijke chicken wings waarvan Tally en ik er gezamelijk dus twintig hebben verorberd. De avond nog gezellig bij Tim & Rissa doorgebracht en vroeg naar bed omdat er een lange reis voor de boeg lag. We waren dinsdagavond teruggekomen uit Toronto, dat naast de CN Tower eigenlijk geen bezienswaardigheden had. We hadden al gauw besloten om de dinsdag nog een mooi natuurgebied en de Canadian side van de Niagara Falls te bezoeken. Beide waren erg mooi, en als ik eerlijk mag zijn was het uitzicht vanaf de Canadian side toch net een tikkeltje beter. Na nog voor wat souvenirs gezorgd te hebben zijn we doorgereden naar Buffalo, waar we door Tim en Rissa met een overheerlijke “pot pie” verwelkomd werden. ‘s Avonds nog Year One met Jack Black gezien, echt een hilarische film! Gisteren, ben ik gisteren begonnen met het uitzoeken van de foto’s, waaraan te zien was hoeveel plezier we hebben gehad, het was een geweldige vakantie met ongelooflijk veel indrukken en een geweldig reisgezelschap, hopelijk zullen we elkaar gauw weer kunnen zien!

Vandaag de road trip vervolgd naar Toronto, Canada. We hebben ongeveer 160km afgelegd vanaf Buffalo, NY.  Vandaag Toronto dus al even verkend. We hebben onder andere de CN Tower bezocht, een van ‘s werelds hoogste torens. Het uitzicht was fantastisch vanaf de 342m hoogte van de toren. Daarna doorgegaan naar het gezellige oude deel van Toronto dat uit voornamelijk laagbouw bestaat. De dag afgesloten met de film Surrogates (leuk!) en goed Thais eten (erg goedkoop!). Morgen gaan we de stad beter verkennen en zal ik proberen nog wat meer te bloggen. Voor nu al wat foto’s.

De CN Tower in Toronto

Read more…

De roadtrip zit er alweer op, tenminste voor Tim Sodhi dan. Tally en ik gaan morgen nog door om Toronto, Canada te bezichtingen. De laatste twee dagen hebben we in Washington, DC doorgebracht, een prachtige stad. De eerste dag waren we uit NYC vertrokken om vier uur later, via New Jersey, Delaware, Maryland in DC te arriveren. Nadat we ingecheckt waren in ons motel, zo´n echt Amerikaans ding dat je in alle films ziet, zijn we op verkenning gegaan. Al gauw kwamen we bij het Capitool aan waarvandaan we naar het Washington Monument, WO II en het Licoln monument zijn gelopen. Het verschil in sfeer tussen Washington DC en NYC viel me meteen op. Niet alleen was DC veel schoner, ook de opzet van de stad was veel ruimer, en dus veel gemoedelijker. Niet voor niet wordt deze stad niet geheel Amerikaans, maar ook niet geheel Europees genoemd. DC beviel me dus enorm. Na het Licoln monument zijn we nog langs het indrukwekkende Vietnam monument gelopen met daarop de 58.000 namen van de slachtoffers van deze zinloze oorlog, alvorens op zoek te gaan naar het Witte Huis. Hierbij viel vooral op hoeveel mensen in de parken een sport bedreven.

Het Capitool

Read more…

Het is alweer de laatste avond in New York City. We waren dinsdagmorgen al redelijk vroeg vertrokken vanuit ons motel in Leeds, NY, om tegen een uur of een in de drukte van New York city te arriveren. Ons hotel bleek behoorlijk luxe en na onze auto en bagage ergens gedropt te hebben, begon onze verkenning van NYC. Allereerst naar Battery Park, de plaats waar vroeger de kanonnen ter verdediging van Manhattan stonden, voor het uitzicht op de Hudson en het vrijheidsbeeld. Het plan was daar de boot naar Staten Island te pakken om het vrijheidsbeeld van dichterbij te bekijken, maar de zee was redelijk onstuimig en Tally, die redelijk veel last van zeeziekte heeft, durfde het niet aan. Daarna dus maar richting de WTC site gegaan, behoorlijk indrukwekkend en de dag geeindigd rond Times Square met een heerlijk Indiaas diner. Dag twee begon met een ontbijt in Central Park (het gratis ontbijt in het hotel hadden we helaas gemist) en een bezoek aan de Apple Store.

View from Central Park @ NYC

Read more…

Vandaag eigenlijk de hele dag onderweg geweest en zo’n 400 km gereden. We zijn dicht bij Catskills National Park maar konden doordat we iets te laat gearriveerd zijn niet al teveel ervan zien. Misschien dat we morgen onderweg naar NYC nog wat van het Park kunnen zien. We zijn nog zo’n 200 km verwijderd van NYC en verblijven in een motel in de middle of nowhere.

Uitzicht vanuit ons motel

Read more…

Het vakantiegevoel begint nu echt vorm te krijgen. Ik zit nu bijvoorbeeld lekker in het zonnetje met een biertje naast de laptop en de geur van barbeque deze blogpost te schrijven. Gisteren begon het al toen we naar Niagara Falls gingen. Niagara Falls liggen zo’n 30km van Buffalo af en zijn dus een van de bezienswaardigheden van New York State. Na zo’n half uur rijden kwamen we aan en besloten we als eerst een boottocht langs de watervallen te maken. Voor dat we aan de boottocht, die de Maid of the Mist heet, begonnen kregen we eerst allemaal een plastic poncho uitgereikt omdat we wel eens nat zouden kunnen worden . Tim en Rissa, ervaren Falls bezoekers, zeiden dat we zo snel mogelijk een plaats aan de reling moesten uitzoeken zodat we een goed uitzicht hadden vanaf de boot; zo gezegd zo gedaan. Ik moet eerlijk bekennen dat de watervallen vanaf de boot minder indrukwekkend uitzagen dan de foto’s die je bijvoorbeeld in de National Geographic tegenkomt, maar je voelt er wel de kracht van het water. Er stond namelijk een flink briesje dat ervoor zorgde dat je binnen de korste keren zeikenat was.

Niagara Falls

Read more…

Na lang ernaar toe geleefd te hebben, zijn we afgelopen donderdag de  17e september eindelijk vertrokken naar de VS om onze vriend Tim te gaan bezoeken. De dag begon al erg vroeg, om 4.45 uur ging de wekker. Tally en Stephanie kwamen me namelijk al om 5.45 ophalen om te vertrekken richting Duesseldorf. Om 9.20 uur vertrok ons vliegtuig, een Boeing 767 richting VS om een ontbijt, drie films, drie series en 10 uur later te arriveren in Atlanta. Meteen mijn langste vliegreis ooit en de verste reis tot nu toe (zo’n 7000km). Wat opviel waren de vele controles en vele formulieren die we moesten invullen voordat we werden toegelaten tot de VS en natuurlijk was ik de gelukkige om te worden uitgekozen voor een willekeurig bagagecontrole. Gelukkig viel het allemaal reuze mee, want het personeel was erg vriendelijk. Helaas moesten we nog meer dan twee uur wachten op de volgende vlucht naar Buffalo, die ook nog vertraging had. Anderhalf uur later kwamen we, rond 18.10 uur lokale tijd, aan op Buffalo Airport waar Tim ons al stond op te wachten. Toen we onze huurauto gingen ophalen volgde een leuke verrassing, we verwachten een sportieve nissan, maar in plaats daarvan kregen we een mooi hyunday sportauto die we gisteren al flink uitgeprobeerd hebben toen we Buffalo gingen verkennen (van mall naar mall).

Onze huurauto

Vandaag staat Niagara Falls op het programma en morgen gaan we naar Toronto. Maandag gaat het dan pas echt beginnen als we met ons drieen op een road trip door NY state gaan.

Last Friday, Danish and I left for another trip to the Italian Alps to visit Danish’s friend Agnese. Like last year, Agnese had invited us to stay over with her and her family and of course we were eager to visit that beautiful town Baceno again. So, we left for Aachen on Friday morning 10.30 for the rest of our train journey and arrived safely in Domodossola at 20.15, a grand total of 9.45 hours of travelling. We were picked up by Agnese after which we headed for Baceno to have some well-deserved warm food, and to meet her friend Laura. Again we stayed in the big family house with Agnese’s grandmother and at 23.00 we were so tired we wanted to go to bed. Also, we had to get up early next morning so Agnese could drop us off near Lago Maggiore before going to work. The first day, Danish and I spend travelling across this huge lake to the beautiful town of Loccarno in Switzerland. Unfortunately, Agnese had made a mistake with the boat schedule and therefore time in Loccarno was limited. The boat trip was nice, although the two hours were a bit too much for me, but the train ride back from Loccarno to Domodossola was amazingly beautiful. The train went up in the Swiss and Italian Alps and meandered accross the valleys, crossing mountain streams along the way and providing us with a splendid view.

Read more…

It has already been more than two weeks since my holidays in Scotland, but still I’m enjoying the beautiful experience it was. Ever since my last trip to Scotland in 2006 I was wishing to go back again, and the Monty Hall’s great escape documentary on BBC inspired me to book a week’s holiday there again. Arriving in Glasgow at Monday 26th of July felt like a bit of a home coming, I think I must have some Scottish roots somewhere . Like last time, I booked and organised trip to the Highlands & Islands by bus, only this time I went for a five-day trip and a different provider and what a trip it was! At the day of departure we found ourselves in a fifteen person group, guide included, that shared almost all activities and got along really fine. Maybe also because of our guide Steve, who was an awesome story teller. As we passed the beautiful scenery we were travelling through the history & mythology of Scotland too: the tragedy in the life of Mary Queen of Scots, the freedom fights of William Wallace, the wars between the clans, the faeries of Skye, and the stories about King Robert the Bruce. I’ll never forget Steve’s emotional account of the battle of Culloden where many of the Highlanders were slain; a brutal tragedy. All in all, the stories really made the journey and were emphasised by the rough beauty of Scotland’s landscape. It was great to see the places I visited before again, Skye, Glen Coe, Eilean Donan Castle were again so impressive, but also the new locations we’ve visited, Glen Affric, Oban and wee town next to Loch Ness were definitely worth the while. Definitely, also the great company we were in and Steve’s flexibility with the journey’s scheme also added to a lasting impression. Add to that the warm welcome the Scots give you everywhere and all ingredients for fantastic journey are complete. So, again I had an awesome experience in the most beautiful country I’ve seen up till now, I know I will certainly try to get back there another time soon. Stay tuned for some photographs, or check my flickr account if you’re impatient.

This week has been a bunch of adjacent holidays, and therefore I decided to take a small vacation: mainly because it would only cost me about two days of leave to get an entire week . As some of you might know, yesterday, the 30th of April was a National Holiday in the Netherlands, called Koninginnendag (literally Queensday). For me and the Namesake, this was a reason to visit our beloved Aachen again, also because the Namesake needed some translations of German documents for his soon to be departure to the States. Therefore, I met him already in Aachen and we went for the usual coffee at Glasskubus and of course it was again absolutely necessary to at least have a couple of German beers afterwards It was a lot of fun indeed, also because the Namesake was introducing me to some new pubs and restaurants along the way through Aachen. Because it was our Queensday, we also heard a lot of Dutch in Aachen.

A rather weird thing we found out during our visit is that one way of avoiding those (mostly annoying) Amnesty International recruitment people is to just have a coloured person in your company; when sitting on the terrace we saw them only addressing white people, totally ignoring the more exotic looking people. This really surprised us, as you don’t expect these people to be totally narrow-minded too (and maybe even xenophobic). Therefore, we decided to carry out a little experiment, so the namesake and I paraded alongside their Human Rights booth for a couple of times…what we noticed is that all around us people were asked to join the recruitment guy or girl to the booth, but not me nor my friend from Indieland. Kinda shocking, but also a bit ironic, seeing those world-rescuers having similar prejudices as the ones they are trying to get rid of in the first place. This had the namesake and me continuing our way through Aachen with a big smile on our faces, rather enjoying this irony. After a couple of small interludes, a brass band playing Bach, a jazz-band on the Hexenhof, and a nice student pub, we decided it was time for dinner, pizza at Pallas. Our day ended in the usual way having a nice coffee at the Mölkerei, a place really living up to its name

In the evening I joined Olivia and Stephan (and Dirk) for a gig in a local pub called Bluff. The first band was a jazzy trio; drums, bass and trumpet, and though the players were quite good, too much of trumpet is just that, too much…our ears started hurting Next, a second more pop-like band started, also quite good, but rather boring. Another band was planned was after that, but we didn’t stay there to see it, it was just too smokey and warm in that pub; our eyes started to tear and our throats were getting sore, so we finished our evening at our Stammkneipe Erin’s Isle. All in all, the evening was still a nice one, catching up with Olivia and Stephan, because I didn’t see them in a while, mostly because of my travels last month. Let’s hope that next time only the music will be a wee bit better!